حق و نا حق...

 

بانوی بامدادی ام ضجه می زند:

عاشقانه ها بر دلم مانده اند....

دانش...

 

مشت میکنم خودم را تا همیشه دانش آموز باشم...

بد که نه بهتر از این نمیشود....

 

 کم آورده ام بی تو...

مدام منگنه می کنم خودم را به خاطرات موهای نکشیده ای که در نگاه گارم زنگیت..غرق غریق رویا می شد...

طلایی

 خورشید رنگ از رخ کدام مهتاب گرفته است؟....................................

آه

آه...نفس میکشم..

آه نفس میکشم!!

زخم

 

حواسم خواب مانده است انگار

از هجوم زخمی تکرار...

تا طلوعی دوباره

 

آکنده ام

چو تردید ابر

بر بلندای موج پیر...

خورشیدخسته

بر کفاب ذهن یاغیم

چه زود غروب می کند...!

گس

 

چه می شد

عطر سیب / طعم زندگی

ترکهای گس سفال نداشت؟

چه می شد اگر خدا

دختری چهارده ساله بود

از من این همه سئوال نداشت؟